Ragherrie review for Running Out of Daylight
Candlelight Records trekt de laatste jaren ook nog nieuwe pareltjes aan. Daar is The Living Fields er ook eentje van. Ze brachten in 2007 hun ijzersterke debuutplaat The Living Fields uit die lovende recensies ontving. De band, die doom metal maakt en over een uitgebreid instrumentarium beschikt luidt het begin van de zomer in met een vervolg in de vorm van Running Out Of Daylight. In de bijzondere muziek die de vier heren maken zitten onder andere instrumenten als piano, violen, viola, cello en akoestische gitaren verweven. In de drie jaar die het in beslag nam om dit album te realiseren werd gitarist Sam Rahn bij de band gevoegd en werd er voor het eerst gewerkt met echte musici waaronder violist Chuck Bontrager en cellist Petar Kecenovici. Genoeg indrukwekkend informatie om eens lekker te gaan zitten voor dit uur genot.
Genot is het inderdaad zeker. De productie is vele malen helderder dan op het debuut en de beslissing om echte instrumenten te gebruiken is een schot in de roos. Van vurige bijna Vikingachtige metal wordt er moeiteloos overgaan in prachtige klassieke intermezzo's ondersteund door prachtige klassieke instrumenten waarbij de teksten gaan over liefde, verlies, dood, leiden en Vikingen.
De acht nummers zijn gevarieerd genoeg en zijn ieder op zich kunstwerkjes geworden. Pakkende refreinen (Perseverance ) waar gitaar- en vioolstukken elkaar perfect aanvullen met afgewisselde cleane zang en grunts. Rustige kabbelende gitaarnummers als From Miseries to Bloodsoaked Fields zorgen voor ultieme rust en zetten een perfecte doomy sfeer neer. Later (Bitterness) ligt het tempo wat hoger alsmede de uitmuntende zang. En natuurlijk mogen we het schitterende afsluitende Running Out of Daylight van maar liefst zeventien minuten niet vergeten. Werkelijk alles wordt uit de kast getrokken en het lijkt alsof je een klassiek concert bijwoond waarbij je het liefst je ogen sluit en alles tot je laat komen. Maar dit is ook precies wat je moet doen. Men dient dit te beluisteren vanuit een heerlijke luie stoel in ontspannen sferen en dient hier de tijd voor te nemen maar dan heb je ook wat.
Minpunten zijn er simpelweg niet op dit album. Ok, misschien dat de productie ietwat mat is maar dat mag de pret niet drukken. The Living Fields brengt je naar bijzondere sferen met dit tweede album. Doom metal met pit, agressie maar zeker ook wonderschone elementen zonder te verslappen. Bijzonder, interessant maar vooral uitermate geniaal. Nu weet je waar je je zuurverdiende centjes van je pennyrekening aan kunt spenderen!
Grade: 91/100
Holy Sj!t, Ragherrie